En toen zat je allemaal thuis…

Zeven weken geleden zaten mijn jongens opeens thuis. De oudste mocht niet naar school omdat hij soms hoestte en de jongste mocht meer naar de opvang omdat hij lichte verhoging had. En dan opeens staat je wereld even op zijn kop…..

Zomaar opeens met je hele gezin dag in dag uit thuis zitten is niet zoals ik mijn dagen voor ogen had. Het geeft een hoop onrust. Vooral die eerste weken was het voor iedereen veel aanpassen en zeker ook op de tenen lopen. Een soort van vakantiegevoel, maar ook een beperking van je vrijheid. Opeens heb je niet meer dat half uurtje alleen thuis zonder prikkels….

Vanaf de vierde week werd het echt lastig. Als ouders waren we nogal licht geraakt. De aanpassingen zijn niet alleen voor de kinderen groot met thuisscholing, missen van structuur, vriendjes en leerkrachten. Voor de ouders is het ook niet makkelijk om opeens de taken van leerkracht en vriendje erbij te hebben. En vergeet ook niet dat thuis opeens meer is dan alleen thuis. Niet iedereen heeft de luxe van een extra kamer om een fijne werkplek te creëren, of kinderen die al groot genoeg zijn om niet elke vijf minuten om aandacht te vragen.. Alles loopt opeens door elkaar en dat is echt geen makkie!

De vijfde en zesde week zijn van die weken dat het voor kinderen teveel wordt. Inmiddels is dan de (zogenaamde) zomervakantie bijna voorbij. Helaas deze keer zonder vakantie, uitstapjes, logeerpartijtje en alles wat je normaal kan doen in een vakantie. Kinderen worden onrustig, opstandig, proberen de grenzen nog net wat verder en vaker op te rekken dan gebruikelijk en zijn het eigenlijk ook wel zat. En dan heb je dus nog de meivakantie in het vooruitzicht…. Oh, HELP!

Op de een of andere manier is het omgeslagen. Wij hebben ons overgegeven aan de situatie. Dit is voor de een echt makkelijker dan de ander. Ook de ene dag of de andere dag maakt een wezenlijk verschil 😉 De jongens hebben ook een soort van modus gevonden. De oudste met wijze uitspraken zoals dat je eerst stout moet doen om daarna extra te kunnen genieten van de goeie tijd, hahaha. Nou ja, wij hebben na de behangplak momenten weer een positieve modus en daar ben ik maar wat blij mee. Beetje meer tijd ook voor mama, jeee! (en dat was wel nodig). Want hoe je het ook went of keert, mama’s hebben toch de natuurlijke neiging om gelijk klaar te staan voor hun kroost. Om zich toch wat meer weg te cijferen omdat zij de focus hebben op iedereen in het gezin tevreden en gezond houden..

Dus alle mama’s, jullie mogen trots zijn op jezelf. Trots zijn op hoe jullie alles in goede banen hebben geleidt. Trots zijn op de manier waarop alle onenigheden zijn opgelost. Trots zijn op jullie dagelijkse inzet, ook als het resultaat niet was wat je voor ogen had, je hebt het wel gedaan! En als het je ook nog gelukt is om tijd te nemen voor jezelf, om te ontprikkelen en op te laden, dan heb je het super gedaan! Applaus voor alle mama’s (en papa’s ook, maar toch vooral de mama’s) die al die weken al die ballen in de lucht hebben gehouden.. Het geeft niet dat er af en toe eentje is gevallen. Je hoeft niet perfect te zijn.

  • Jij bent jij!
  • Uniek in wie jij bent,
  • Goed zoals jij bent,
  • Om van te houden zoals jij bent…

Verwerken…
Gelukt! Je staat op de lijst.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

%d bloggers liken dit: